Pierad tym, jak brac na siabie prawa -krytykawac i acenwac dastojnyh ierarhau, duhawienstwa Kasciola i nasz zasluzany u wiery szmatpakutny narod, padumajcie, szto wy zrabili da hetaga czasu bolszaga, czym jany, choc moza czasam i niedaskanala, i ci majecie wy na geta maralnaje prawa. Pazniej nie zabudzcie wyprawic pamylki u swaich krytykah (asabliwa zwiarnicie uwagu na prozwiszcza ks. Biskupa).

Тут напісана НЯПРАЎДА. А ПРАЎДА - гэта моц самога факту неабцяжараная каментаром.
Падтрымліваю Jury'я адносна права ацэньваць і крытыкаваць іерархаў і духавества Царквы: немагчыма кампетэнтна (а ў выпадку журналіста, на маю думку, 'некампетэнтна' гэта тое самае што і 'неэтычна') меркаваць аб рэчах у якіх арыентуешся павярхоўна. Нп. Што значыць 'ўжываць 'да месца і не' польскую мову'. Біскуп мае права казаць хоць на кітайскай, калі прысутны хоць адзін чалавек які разумее гэтую мову. Ён у гэтым выпадку не звязаны нормай закону аб дзяржаўных мовах. У дадзеным выпадку крытыка біскупа Антонія - крытыканцтва. І больш скажу: ніхто ў дадзеным выпадку не мае права асуджаць ці крытыкаваць за недахоп патрыятызму - біскуп, як і святары, не мае абавязку быць беларускім патрыётам, і судзіць духавенства за гэта, нажаль для многіх, неправамоцна і немаральна. Такім чынам, на сітуацыю трэба паглядзець па іншаму: каталіцкі біскуп, які па маіх звестках лічыць сябе палякам, пасвяціў на беларускай мове памятную дошку святару-беларусу. За такую ласку трэба дзякаваць, а не крытыкаваць.
А крытыкаваць трэба журналістаў і грамадзкіх і палітычных дзеячоў, якіх сур'ёзна праблемы Каталіцкай Царквы ў Беларусі не цікавяць. Бо, калі б цікавілі, то нп. праблема польскай мовы ў Царкве адкрылася б цалкам, а не толькі на ўзроўні 'бабуляў' - што ёсць паверхняй 'айсбергу'. А да праяваў глыбіні праблемы польскасці ў Царкве менавіта і належыць актуальная малая колькасць святароў-беларусаў, ну і тым больш адсутнасць такіх біскупаў (баюся, што лучна і з арцыбіскупам Кандрусевічам).